Það er svo margt að gerast hjá mér um þessar mundir að lítill tími gefst til að blogga þetta allt saman.

Það sem hefur helst verið á döfinni er að húsakynnin í Nonthaburi þar sem LFF kemur til með að hafa höfuðstöðvarnar eru vonandi alveg að verða tilbúin. Ég vonast til að geta flutt á landið í næsta mánuði en það er allt háð því hvort rafmagn, vatn og girðing verður komið á svæðið. Mér skilst skv. Fréttum hérna í Taílandi að vestrænar konur úti á landi séu fremur auðveld bráð fyrir þá sem hafa áhuga á að nauðga eða ræna blessaðar hvítu konurnar.

Nærtækt dæmi er að ég brá mér í eyjarferð fyrr á þessu ári á litla eyju sem heitir Koh Tao. Eyjan er lítil og alls ekki mikil byggð flestir búa í strákofum eða bungalow. Þar hitti ég unga nýsjálenska konu sem ætlaði að dásama náttúruna og sofa í tjaldi niður á strönd. Ekki endaði sú dásemd vel því um nóttina fékk hún næsturgest inn í tjaldið sem krafðist þess að hún yrði að sofa hjá honum annars mætti hún ekki vera á ströndinni. Stúlkan hafði fyrr um daginn fengið leyfi frá fólkinu sem rekur gistikofa við ströndina að henni væri frjálst að gista þarna og borgaði hún þeim smá aur fyrir að stilla upp tjaldinu þarna. Til að gera langa sögu stutta þá nauðgaði maðurinn henni ekki en það tók hana langan tíma að losa hann út úr tjaldinu og skiljanlega svaf hún ekki dúr eftir þessa upplifun.

Önnur eyja að nafni Koh Samui er þekkt fyrir ýmiskonar þjónustu og paradís, en því miður ber líka mikið á eiturlyfjaneyslu á þeirri eyju og alltof oft verða vestrænar konur fyrir barðinu á morðingju, nauðgurum og öðrum ólánsmönnum. Nú síðast frétti ég að bresk kona hefði verið tekin af lífi niður við ströndina, bæði brjóstin skorin af henni og henni nauðgað hrottarlega og að lokum tekin af lífi.

Nú miðað við allar þessar sögur þá gefur að skilja að ég hef ákveðið að bíða með að gista á LFF landinu þar til vígalegt grindverk hefur verið slegið um landið. Óþarfi að bjóða hættunni heim án allra varnagla ekki satt! Ég er núna hálfpartinn flutt út í sveit, bý núna um 100 km frá Bangkok og aðeins í 40 km fjarlægð frá LFF landinu. Ég hef aðsetur í litlu herbergi með loftkælingu sem mér finnst afar mikill lúxus og nettenginu og það er líka salerni og sturta í herberginu, þarf ekki að fara fram á gang til að ganga örna minna eða skola mig he he he.

Ég bíð með andukt eftir að fá niðurstöður um hvort ég sé komin með 1 árs atvinnuleyfi það ætti að skýrast annað hvort í þessari eða næstu viku. Þetta er heljarinnar ferli og er ég búin að fara í tvö viðtöl vegna umsóknarinnar, þetta gerði það að verkum að ég komst því miður ekki á maganuddnámskeiðið sem ég hafði áformað að sækja í lok maí. Það er háttvirt kona að aðstoða mig í þessu umsóknarferli og ekki spillir að hún hefur ættir að rekja til konungsfjölskyldunnar. Það er alveg merkilegt hvað titlatog og snobb er mikils metið í þessu landi. Gott dæmi er að þessi ágæta kona fór með mig á ávaxtamarkað eftir viðtal númer 2, hún er aðsjálfsögðu með bílstjóra og bíllinn er alger limósína með sjónvarpi og fleiri huggulegheitum og mér leið eins og Önnu í heiðardalnum jafn mikil almúgakona og ég er he he. Þegar við áðum opnaði bílstjórinn hurðina og var tilbúinn með sólhlífar fyrir okkur svo við myndum nú ekki brenna okkur á sólargeislunum. Konan tók af sér alla gersemishringana og stakk þeim fimlega í veskið sitt og muldraði í barm sér en nægilega hátt til að ég heyrði að þessir hringar væru of dýrir til að skarta á markaðnum. Ég brosti í kampinn og andaði létt um leið og ég fagnaði því að vera ósköp einfaldur íslendingur sem hefur ekkert blátt blóð í æðum sér en mikið þótti mér gott að vera með trópíska sólhlíf í öllum hitanum og tipla létt í spori um ávaxtamarkaðinn.

Ég þurfti að gera mér ferð til Laos og það er svo sem ekki í frásögu færandi nema hvað þegar ég kom tilbaka eftir 22 klst langa rútuferð var klukkan aðeins 5:30 að morgni í Chiang Rai og eðlilega voru öll gistiheimili lokuð svona árla morguns. Þar sem ég var töluvert vansvefta brá ég á það ráð að leggjast á einn setubekkinn, dró fram ferðaflísteppið mitt, bjó til kodda úr bakpokanum, skellti leppa yfir augun og steinsofnaði í 3 klst. Ahhhh.....Leið eins og sannri bakpokakonu...á nú bara eftir að vera hérna í CR í 4 vikur í viðbót.

Það var rosalega gott að dvelja hjá íslenskri kunningjakonu og fjölskyldu hennar í Laos, fattaði hvað ég sakna þess að geta gengið í ísskáp og sótt mér snarl, sofa með loftkælingu, sitja í stól og við skrifborð sem sagt góðar og heilsusamlegar vinnuaðstæður. Það er nefnilega yfir 40 stiga hiti hérna á daginn og fer niður í 30+ á næturnar. Ég bý í herbergi með ókældri  blástursviftu, 90 cm breiðu rúmi, wc og sturta ath enginn ísskápur, stóll eða skrifborð. Í svona hita vill maður ekki luma á neinu matarkyns því það skemmist fljótt eða blessuð skordýrin renna á lyktina og þá er komið heljarinnar pöddupartý innanhúss. Ég hef nú sjaldan verið þekkt fyrir að deyja ráðalaus, þ.a.l. útbjó ég mér skrifborð úr kodda og sit í misgóðum stellingum við skriftir. Næstum því eins og að búa í tjaldi nema hér sef ég í rúmi en sænga með allskonar skordýrum og pöddum.

Talandi um pöddur ég er að fara á 3ja daga ormakúr, hef nefnilega grun um að ég sé stútfull af ormum ekki eðlilegt hvað ég hef grennst mikið undanfarna mánuði og hef engan vegin verið að skera niður við mig í fæði. Fór hins vegar meira yfir í grænmetisfæði og þar sem ég er ekki mjög fróð um orma og fjölgunarleiðir þeirra, þá vissi ég ekki að hrátt blómkál í Asíu hefur mesta samansafn af ormaeggjum sem hægt er að hugsa sér. Halló ég elska hrátt blómkál...fann allt í einu fyrir rosalega miklum kláða í eigin iðrum við þennan fróðleik. Ekki nóg með það heldur er flest allt grænmeti og svo auðvitað svínakjöt (sem ég borða aldrei í Asíu) grasserandi í ormum eða eggjaklístri. Gott að vita segi ég nú bara og dreif mig í næstu nammibúð (apótek) og keypti mér rótsterkan hreinsiskammt og hef hér með lagt sníkjudýrum og öðrum ormagengi stríð á hendur/maga og nú skal liðinu hent út úr kviðhöll minni.

Talandi um skátalifnaðarháttinn og hátt hitastig bæði utan og innandyra hérna í CR. Í einföldu einsetulífi mínu hérna er ég búin að finna kósý kaffihús sem selur gott kaffi, er loftkælt, með ókeypis nettengingu og ég hef gert þennan stað að nýju skrifstofunni minni á daginn bara NÆS og rosalega svalt og þægilegt loftið hérna inni! Finnst ég voða mikill sjálfboðaliði í þessu öllu saman kaupi bara einn kaffibolla og hangi þarna allan daginn og rembast við að skrifa og semja námsefni fyrir LFF... en hey ég er sjálfboðaliði og á low budget svo ég verð að lifa spart. Starfsfólk kaffihússins er eitthvað svo bljúgt og feimið, held þau kunni ekki við að henda mér út!!!! Eða annar möguleiki þau hreinlega sjá aumur á hvítu blönku konunni tí hí. Ég er í rauninni ekkert skárri en heimafólkið en það flykkist á heitustu mánuðuðum ársins í alla helstu verslunarklasa bæjarins amk yfir miðjan daginn, og stundar heljarmikil  gluggakaup því verslunarklasarnir eru allir LOFTKÆLDIR, hallelúja og sendi ykkur svitabros í tilefni dagsins og raula lagið eftir meistara Megas ,,borðið þér orma frú Norma,,!!!!

Það er óneitanlega ljúft að vera komin hingað til Chiang Rai í sveitasæluna langt frá Bangkok borg, því hér er ekki nándar eins heitt og í stórborginni. Samtökin sem ég er í þjálfun hjá eru afar liðleg og hjálpsöm þau lánuðu mér svaka gott fjallahjól svo nú skondrast ég um allt á hjólinu og hef mikla ánægju af þessum ferðamáta því óneitanlega sé ég miklu meira af landinu á reiðhjóli. Svo stendur til að lána mér mótorhjól um helgar þá get ég farið í lengri ævintýraferðir.

Montessori námskeiðið og þjálfunin er fræðandi, örvandi og skemmtileg, sl. helgi var okkur sjálfboðaliðunum boðið í gönguratleik um fjallendi og frumskóg Chiang Rai. Það var hressandi upplifun ég mæli með svona ratleik fyrir alla þá sem ekki eru hjartveikir, eru liðugir og eiga auðvelt með að skríða undir og yfir alls konar villigróður.

Næstu helgi verður áttavitinn stilltur á Chiang Mai  ætla að hitta á nokkra vini í bænum, þar á meðal sjálfan Trausta Ottesen sem verður nýútskrifaður úr hugleiðslusetri. Geri ráð fyrir að tjútta með honum á afar frumlegan hátt - ekkert annað í boði því hann er soddan gleðipinni og brosandi glaður alltaf.